اهانت به رئیس جمهور

اهانت

اهانت در هر شکل آن منفور و دون شان انسان است.اهانت به عبارتی بیان کمّی احساسات است .هرگاه کسی از دیگری به حدی تنفر دارد که نمیداند چگونه ابراز کند به اهانت متوسل میشود .اما قرار نیست نفرت به جائی برسد که شخصیتها به بازی و مسخره گرفته شوند و حیثیت انسانها لکه دار شود.حال اگر کسی از دیگری چنان بدش میاید که در زبان و کلام نمیگنجد چه باید بکند.قانون در اینجا به ضرر آنکه تنفر دارد ساکت است.و همین هم درست است. آیا باید قانونی هم برای حمایت از کسی که از دیگری بدش میاید وجود داشته باشد؟ پاسخ منفی است.چنین قانونی نباید وجود داشته باشد بلکه برعکس بایدقانون از کسی حمایت کند که به او اهانت شده است.زیرا شخصیت و حیثیت او لکه دار گردیده و آسیب روحی به او وارد شده است.و چنین شخصی قانونا حق دارد از کسی که مرتکب اهانت شده است شکایت کند و درخواست مجازات اورا بکند.شخص اهانت کننده در دفاع از خودش چه دارد بگوید؟بگوید من از فلانی بدم میاید و متنفرم و به همین خاطر به او توهین کردم؟ خوب اینطوری که سنگ روی سنگ بند نمیشود و همه به هم توهین خواهند نمود.

اما در مورد رئیس جمهور قضیه صورت و ماهیت دیگری دارد.ضمن آنکه رئیس جمهور حق دارد بعنوان یک شهروند علیه کسی که به او اهانت نموده شکایت کند (ماده ۶۰۸قانون مجازات اسلامی) قانون نیز حمایت و حق ویژه ای به او با توجه به مقام وی داده است و در ماده ۶۰۹ قانون مجازات آمده است که هرکس با توجه به سمت یکی از روسای سه قوه یا معاونان رئیس جمهور یا وزرا.....در حال انجام وظیفه یا به سبب آن توهین نماید به سه تا شش ماه حبس و یا تا ۷۴ ضربه شلاق و یا پنجاه هزار تا یک میلیون ریال جزای نقدی محکوم میشود.

جرم پیش بینی شده در ماده ۶۰۹ قانون مجازات اسلامی برابر ماده ۷۲۷ همان قانون جرم عمومی بوده و نیازی به شکایت کسی نداشته و با گذشت مجنی علیه هم تعقیب و مجازات آن متوقف نخواهد شد.

بنا براین اینکه آقای رئیس جمهور از مجازات شخصی که به وی اهانت نموده اظهار نارضایتی نموده اند اثری در مجازات نداشته و اگر ایشان گذشت هم میکردند باز حکم شلاق اجرا میگردید.

اما چیزی که اینجا باقی میماند اصول ۱۹ و۲۰ قانون اساسی است

اصل ۱۹:مردم ایران از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوی برخوردارند و رنگ و نژاد ومانند اینها سبب امتیاز نخواهد بود.

اصل ۲۰: همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی سیاسی اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلام برخوردارند.

سوال این است که این ماده ۶۰۹ قانون مجازات اسلامی از کجا آمده است که ظاهرا با قانون اساسی نمیخواند؟ چرا این ماده امتیاز خاصی را برخلاف قانون اساسی به مقامات و برخی کارکنان دولت داده است؟مگر نه اینکه همه در برابر قانون مساوی هستند؟اگر این ماده ۶۰۹ نبود گذشت آقای رئیس جمهور موثر واقع میشد .

پیام اصول ۱۹ و۲۰ قانون اساسی آن است که یا باید قانونی هم تصویب شود که هیچ مقامی حق توهین به هیچ شهروندی را نداشته باشد یا اینکه ماده ۶۰۹ حذف گردد تا بدینوسیله تعادل و عدالت برقرار گردد.

اختلاس

اختلاس یا اختلاص؟

مدتها بود که میخواستم در مورد آن سه هزار میلیارد تومن بنویسم ولی هربار که نوشتم به دلم نچسبید الان فقط این بیت از شعر حافظ به نظرم میرسد که بیشتر به اختلاص نزدیکتر است تا به اختلاس:

مصلحت دید من آن است که یاران همه کار   

بگذارند و خم طره یاری گیرند