زکوی یارمی آید نسیم باد نوروزی

از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی

چو گل گر خرده ای داری خدارا صرف عشرت کن

که قارون را غلط ها داد سودای زر اندوزی

طریق کام بخشی چیست ؟ترک جان خود گفتن

کلاه سروری آن است کز این ترک بردوزی

مئی دارم چو جان صافی و صوفی میکند عیبش

خدایا هیچ عاقل را مبادا بخت بد روزی

ندانم نوحه قمری به طرف جویبار ازچیست

مگر او نیز همچون من غمی دارد شبانروزی

جدا شد یار شیرینت کنون تنها نشین ای شمع

که حکم آسمان است این اگر سازی وگر سوزی

به عجب علم نتوان شد زاسباب طرب محروم

بیاور می که جاهل را سبکتر میرسد روزی

سخن در پرده میگوئی زخود چون غنچه بیرون آی

که بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی

به بستان رو که از بلبل رموز عشق گیری یاد

به مجلس آ که از حافظ غزل گفتن بیاموزی

نوروز برهمگان پیروزباد