۲۱فوریه برابر با دوم اسفند ماه هرسال توسط سازمان فرهنگی ملل متحد (یونسکو) به عنوان روز جهانی زبان مادری نامگذاری شده است .

جای تعجب است که این روز در روزشمار رسمی کشور وجود ندارد و این در حالی است که قانون اساسی ما در اصل ۱۵ اعلام میدارد که "... استفاده از زبانهای محلی و قومی در مطبوعات و رسانه های گروهی و تدریس ادبیات آنها در مدارس در کنار زبان فارسی آزاد است."

جای بسی تعجب است که با وجود آزادی که قانون اساسی نه فقط برای تکلم به زبان مادری بلکه حتی تدریس آن در مدارس و استفاده از آن در مطبوعات و رسانه ها قایل شده است چگونه شده که بزرگداشت این روز در روزشمار رسمی کشور ما وجود ندارد .

البته این را هم باید گفت که قانون اساسی ما صراحتا از زبان مادری نام نبرده و بجای آن عبارت زبان محلی و قومی را بکار برده است که در بادی امر این مفاهیم باهم یکی نیستند اما بیگانه هم نیستند .به هرحال باید خوشبینانه نگریست که در قانون اساسی ما به این امر اهمیت داده شده است .واقع بینی همیشه لازم نیست.بدبینی هم خوب نیست.